معرفی شهرسین

 

 

 

آثارتاریخی

 

جاذبه های گردشگری شهرسین

 

 

 اين بنا قديمی ترين بناي اسلامي داراي تاريخ با نماي كاشيكاري است كه تا كنون در ايران شناخته شده است. مناره سين از نظر فنون به كار رفته در ساختمان شباهت بسياري با مناره غار دارد. براين مناره دو كتيبه به خط كوفي نقش شده است. يكي بر بالاي منار با كاشي آبي و ديگري در پايين با آجر تراشيده. مفاد كتيبه اول آيه ۳۳ از سوره فصَلت مي باشد. اما در كتيبه دوم نام باني مناره به نام ابواسماعيل محمد بن الحسين بن علي بن زكريا و تاريخ ۵۲۶هجري قمري آمده است. يكي از محققين و پژوهشگراني كه در باره مناره هاي ايران تحقيقات جامعي كرده در باره تاريخ اين مناره مي نويسد : "اين تاريخ قديمي ترين تاريخي است كه تا كنون بر بنائي ايراني با تزئينات مينائي رنگ كشف شده است."

 

 

 

 

 

 

 

بخش سوم آثار باستانی سین خ برخوار

در سین برخوار، افزون بر اینكه جگرگوشه رسول اكرم (ص) این خطه را نورانی نموده است، شاهد آثار هنری گرانبهای دیگری نیز می‌باشیم كه در پی خواهد آمد:
1.
مسجد امام حسن (ع)
دكتر لطف اله هنرفر، پیرامون مسجد امام حسن (ع) چنین می‌نگارد:
قریه «سین» كه در شش كیلومتری شمال گز واقع شده نیز دارای یك «مسجد» و مناره سلجوقی» است كه در مقایسه با «مسجد گز»، بیشتر اختصاصات دوره سلجوقی خود را حفظ كرده است. كوچه و مدخل مسجد سین كه مناره مرتفع آن نیز در گوشه شمال غربی مسجد واقع می‌شود، شباهت زیادی به كوچه و مدخل «مسجد گز» دارد.
صحن فعلی مسجد سین، وسعت زیادی ندارد و طول و عرض، در حدود 7 متر است و مدخل مسجد، در ضلع شمالی آن واقع شده و ایوان اصلی كه به گنبد منتهی می‌شود در سمت جنوبی است. در طرفین شرقی  غربی صحن، دو دیوار معمولی قرار دارد.
آثار جالب دوره سلجوقی در ایوان جنوبی مسجد است كه آن نیز به دو قسمت متمایز تقسیم می‌شود: قسمت جلوی ایوان، بنایی است به کلی تازه ساز و قسمت عقب آن محوطه ‌ای است گنبددار، به طول 5/6 متر و عرض 4 متر كه مشخصات سلجوقی خود را حفظ كرده است.
هلال مدخل این قسمت، دارای نقوش گچ ‌بری، مشابه ستاره‌های شش‌ پر از دوره سلاجقه است و دیوارهای آن، تزییناتی از گچ‌ بری، مشابه تزیینات دیوارهای ایوان شرقی مسجد جمعه اصفهان دارد.
طاق گنبدی شكل آن، از مقرنس‌های درشت آجری و شبیه به این دسته از طاق‌های مقرنس ‌دار آجری مسجد جمعه اصفهان از دوره سلاجقه تركیب و تزیین شده است.
خطوط گچبری اطراف محراب این مسجد، بر زمینه آبی ‌رنگ، بعد از جمله: «بسم الله الرحمن الرحیم» شامل « آیه‌الكرسی » استاللّهُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ الْحَی الْقَیومُ لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ لَهُ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی اْلأَرْضِ مَنْ ذَا الَّذییشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاّ بِإِذْنِهِ یعْلَمُ ما بَینَ أَیدیهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا یحیطُونَ بِشَی‏ءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلاّ بِما شاءَ وَسِعَ كُرْسِیهُ السَّماواتِ وَ اْلأَرْضَ وَ لا یؤُدُهُ حِفْظُهُما وَ هُوَ الْعَلِی الْعَظیمُ‌‍‌‍*لا إِكْراهَ فِی الدِّینِ قَدْ تَبَینَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَی فَمَنْ یكْفُرْ بِالطّاغُوتِ وَ یؤْمِنْ بِاللّهِ فقد استَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى‏ لاَ انْفِصامَ لَها وَ اللّهُ سَمیعٌ عَلیمٌ‌‍‌‍* اللّهُ وَلِی الَّذینَ آمَنُوا یخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ الَّذینَ كَفَرُوا أَوْلِیاؤُهُمُ الطّاغُوتُ یخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُماتِ أُولئِكَ أَصْحابُ النّارِ هُمْ فیها خالِدُونَ‌‍
2.
كتیبه تاریخی مسجد امام حسن (ع)
از دیگر گنجینه‌های هنری در این روستا می ‌توان كتیبه تاریخی مسجد امام حسن (ع) را برشمرد. دكتر لطف اله هنرفر، درباره این كتیبه می‌نویسد: « در قسمت فوقانی محراب گچبری این مسجد و در زیر مقرنس‌های آجری، بر یك لوح سنگی به طول 80 و عرض 40 سانتی متر كتیبه‌ای موجود است كه بانی ساختمان قبه، و اتمام آن را « ابوغالب، یحیی بن سعد بن زكریا » و سال ساختمان آن را 529 هجری، تعیین می‌كند. كتیبه به خط ثلث برجسته  بر سنگ، به شرح زیر است:
«
بسم الله الرحمن الرحیم. امر ببناء هذه القبه و اتمامه العبد المذنب الراجی لعفو الله تعالی، «ابوغالب یحیی بن ابوسعید بن زكریا تقبل الله عز و جل منه غفرالله و لوالدیه و لمن دعاله بالمغفره و بنی الله له بیتا فی الجنه و ذلك فی شهور سنه تسع و عشرین و خمسمائه.
3.
مناره مسجد امام حسن (ع)
مناره سین نیز نشان از تمدنی دیرینه در این روستا دارد. دكتر هنرفر پیرامون آن چنین نگاشته است: « مناره مسجد سین، به فحوای كتیبه تاریخی آن، مورخ به سال پانصد و بیست و شش هجری، قبل از ساختمان گنبد مسجد، به اتمام رسیده، تاریخ این كتیبه، قدیمی‌ترین تاریخ است كه تاكنون بر روی یك بنای مزین به كاشی، در ایران دیده شده. در وسط مناره، پنجره بزرگی رو به قبله، وجود دارد و تنه آن به واسطه نشستی كه كرده از پنجره بالا، كمی خم شده است. ساختمان این مناره از حیث نكات فنی، شبیه به مناره گا ر (جار) است.
كتیبه فوقانی مناره به خط كوفی برجسته، با كاشی فیروزه‌ای، شامل آیه 33 از سوره فصلت است، به شرح زیر:
«
بسم‌الله الرحمن الرحیم وَ مَنْ أَحْسَنُ قَوْلاً مِمَّنْ دَعا إِلَى اللّهِ وَ عَمِلَ صالِحًا وَ قالَ إِنَّنی مِنَ الْمُسْلِمینَ‌‍‌‍»  .
بر جانب شرقی قاعده مربع شكل مناره سین، كه با پشت بام مسجد، هم‌ سطح است، به خط كوفی آجری برجسته، بر زمینه آجری، توأم با تزیینات ساده گچی در چهار سطر، كتیبه زیر نوشته شده است
«
بسم‌الله الرحمن الرحیم. امر ببناء هذه المناره، العبد المذنب الراجی لعفو الله تعالی ابواسمعیل محمد بن علی بن زكریا تقبل منه و ذلك فی رجب سنه ست و عشرین و خمس مائه
مدرک این مسجد در کتاب های 1- آشنائی با شهر تاریخی اصفهان ص 110 تاَلیف دکتر لطف الله هنر فر چاپ اصفهان انتشارات گلها   2-  اصفهان شناسی تاَلیف دکتر لطف الله هنرفر 3- آثار ملی اصفهان ص 819 تاَلیف رفیعی مهر آبادی  


این كتیبه بالا كه هم سطح  با پشت بام مسجد است كه در چهار سطر به خط كوفی آجری برجسته نوشته شده است :
بسم الله الرحمن الرحیم امر ببناء هذه المناره العبد المذنب الراجی لعفو الله تعالی ابو اسماعیل محمد بن الحسین بن علی بن زكریا تقبل الله منه وذلك فی رجب سنه ست وعشرین وخمس مائه .
ترجمه  : به نام خداوند بخشنده ومهربان امر نمود به ساخت این مناره بنده گناه كار كه امید به عفو خداوند متعال دارد ابو اسماعیل محمد بن الحسین بن  علی بن زكریا قبول كند خداوند از او  واتمام ساخت این مناره در سال پانصد وبیست وشش هجری قمری .
 
كتیبه بالای مناره به خط كوفی برجسته با كاشی فیروزۀ شامل آیه سی وسه سوره فصلت :
«
بسم الله الرحمن الرحیم ومن احسن قولا ممن دعا الی الله و عمل صالحا وقال اننی من المسلمین»
ترجمه : به نام خداوند بخشنده ومهربان وچه كسی خوش گفتارتر است از آن كس كه دعوت به سوی خدا میكند و عمل صالح انجام میدهد ومی گوید من از مسلمانانم.